میم

از Wikipedia
واز بکون به: گردسن، واموج

میم یک واحد بنیادی از نظرات، نمادها و یا کنش‌های فرهنگی است که از طریق بیان، رفتار، رسوم و سایر پدیده‌های قابل تقلید توان انتقال از یک ذهن به اذهان دیگران را داراست. این کلمه ریشه در لغت یونانی به معنای «چیزی که تقلید شده» دارد. پیروان این اندیشه میم را ازآنرو که توان همانندسازی و پاسخ به فشارهای انتخابی را داراست، به عنوان معادل ژن در فرهنگ می‌شناسند. در سال ۱۹۷۶دانشمند بریتانیایی ریچارد داوکینز درکتاب ژن خودخواه کلمهٔ میم را به عنوان پایه‌ای برای توضیح گسترش افکار و عقاید و پدیده‌های فرهنگی بر پایهٔ اصول تکاملی بکار برد. برخی ازنمونه‌هایی که وی در کتاب خویش بکار برده‌است شامل نغمه‌ها، باورها(بویژه باورهای مذهبی)ومد لباس می‌باشند. نظریه پردازان فرضیه میم بر این باورند که میم توسط انتخاب طبیعی (به شیوه‌ای شبیه به آنچه در تکامل زیست شناختی رخ می‌دهد) از طریق فرآیندهای تنوع، جهش، رقابت، و توارث که در موفقیت زاد و ولد یک موضوع نقش دارند، تکامل می‌یابد. میم یکته واحده فرهنگی نظرات یا سمبؤلان یا کارؤنˇ جی کی بیان یا کردˇکردار یا رسم و رسوم یا باخی راهؤ»ˇ جی کی قابلˇ تقلید ایسن آدمؤنˇ مئن پخشأبنه. یعنی تینه یکته ذهنˇ جی بشون باخی ذهنؤنˇ مئن. ای واژه یکته یونانی واژه (μιμητισμός) جی بیته ببؤ کی اینˇ معنی بنه: اون‌چی کی تقلید ببؤ. چون میم تینه آدمؤنه کس به کسˇ مؤرسؤن چاکونه، خیلی‌ئن اونه «فرهنگˇ مئنˇ ژن» دؤنن.

واژه بون[دچین‌واچین]

سال ۱۹۷۶ میلادی ریچارد داؤکینز خو خودخا ژنˇ کتابˇ مئن ای واژه جی استفاده بوده چون ای مفهوم پور ژنه مؤنس. داؤکینز خو کتابˇ مئن mimeme واژهٰ کی یونانی واژه‌ی mimema (تقلیدببؤ چی) جی بیته ببؤبو کوتاواگوده و میمه ابداع بوده. او خأس یکته تک‌بخشی واژه چاکونه کی اونˇ گوتن «ژن»ˇ گوتنˇ مؤرسؤن ببون.

میمؤن[دچین‌واچین]

دونیا دینؤن، خوروم نمونه ایسن میمؤنˇ وأسی. یکته دین، یکته پورزور میمه. مذهبؤن نسل به نسل خالی ایسکالئی عوضأبنن. أگرم یکته پیلˇ رفؤرم مذهبˇ مئن پیش بأی، شأنه اونه سروؤز (mutation) دخؤندن. یکته مردومی ترانه یا لیواسˇ مؤد نی یک‌جور میمه.