تيرماسينزه
يهته پيله جشن ايسه کی تير ما سيزندهمين روزِ مئن گينن.
ای روزِ مئن، خانواده افراد همهتهيی نيت کؤنن و گوشواری يا انگوشتری يا دوکمهای تودئنن يهته پورأ گوده آبِ ظرفِ مئن و بازون يهته نابالغ لاکو وا دس دکونی و او چيزؤنه در بأری. همزمان، افراد گيلکی دوبيتی (تبری) خانن و هر دوبيتی کی بخانده ببؤ، يکچی او ظرفِ جی بيرين هنه و و هرکسِ شی ببونع او دوبيتی، اون ِ فاله.
«واژهنامهی تبری» مئن (دوکتؤر صادق کيا بنويشته) بمأ دأنه کی: «باستانی جشنؤن ِ جی ... کی مازندرانی-گيلانی تقويم ِ مئن بمانسه، نؤروز ِ پسی، هممه ته جی معروفتر، تيرما سينزه ايسسه و ای هو تيرگان يا آبريزگان ِ جشنه کی تير ما، تير روز ِ مئن (13) ايران ِ مئن بگيته بونأ بو.» (کيا: 1326، ص248)
ابولقاسم اسماعيلپور، راجه به تير گونه:
«تيرما سينزه جشن، تيشتر ِ نيايش گودن ِ واسی بو کی يهته ايزده و خوشکی و خوشايی ديو ِ همره جنگنه و پيروز بونه و بازون زمين ِ سر وارش بونه. تيشتر يهته رؤجا نامه کی هو شوعرای يمانی ايسسه و مصر ِ مئن، تاوسسؤن ِ اوول طولوع کونه... اين که چره گيلان و مازندران ِ مئن، تيرما دککئنه پييز ِ مئن، اين ِ واسیيه کی ايران ِ شومال ِ مئن، ای رؤجا، پييز ِ مئن طولوع کونه و هی زماته کی وارش سرأگينه.» (اسماعيلپور: 1382، ص149)
